W latach 63/65 „Warta” miała dużą szansę, by awansować do drugiej ligi. Zdobyła w lidze śląskiej mistrzostwo i stanęła  do boju z silnymi  przeciwnikami. Wyniki piłkarzy  były następujące: „Warta”- „Viktoria” Jaworzno 2:7 u siebie 2:0, „Dąb” Katowice 1:3 u siebie 2:1, „Star” Starachowice dwukrotna przegrana 2:0 i „Resovia” Rzeszów 4:4 u siebie 2:3.

Ostatecznie „Warta” zajęła ostatnie piąte miejsce z pięcioma punktami i tak, jak przed wojną do drugiej ligi awansowała „Viktoria” Jaworzno. Dobre wyniki drużyny i duże  rzesze kibiców, zachęciły władze miasta do budowy stadionu z zapleczem rekreacyjno – sportowym. Stadion 100-lecia Państwa Polskiego został oddany w 1966r. i posiadał 20 tys. miejsc siedzących. Na początku nie było jeszcze szatni, więc zawodnicy na mecze przebierali się i wychodzili z budynku Odlewni Żeliwa, a następnie przechodząc przez ulicę wchodzili na stadion bramą główną.

Następnie powstały dalsze obiekty, między innymi hala sportowa, budynek z zapleczem sportowym, szatniami, hotelem, salą dla ciężarowców, kawiarnią i innymi pomieszczeniami, z których mogli korzystać sportowcy. Również 8 stycznia 1966r. na Walnym Zebraniu został zatwierdzony nowy statut i KS „Warta” został przemianowany na Międzyzakładowy Klub Sportowy „Warta”. Sytuacja ta otworzyła nowe perspektywy przed klubem, gdyż do tego czasu klub sponsorowała tylko Odlewnia Żeliwa, a teraz do sponsoringu dołączyły się wszystkie zakłady w Zawierciu. Przez następne lata „Warta” grała z różnym powodzeniem, w latach 70-tych w klasie A, następnie po reorganizacji ligi w klasie międzypowiatowej.

W latach 75/76 „Warta” awansuje do ligii międzywojewódzkiej, a następnie terenowej i okręgowej, w której gra aż do lat 90. Rok 1980 przyniósł kolejną zmianę. Uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 29.IX 1979 roku nastąpiło połączenie dwóch klubów zawierciańskich: „Warty” i „Włókniarza” Zawiercie. 4 lutego 1980 roku powstaje klub pod nazwą Międzyzakładowy Robotniczy Klub Sportowy „Warta” w Zawierciu. Jako ciekawostkę można podać, że w 1951 roku „Warta” zmieniła nazwę na „Stal” Zawiercie i nazwa ta funkcjonowała przez kilka lat.

Mnogość sekcji sportowych spowodowały, że poszczególne zakłady miały coraz większe problemy ze sponsorowaniem klubu, dlatego od 1991 roku „Warta” staje się Miejskim Klubem Sportowym. Przez następne lata piłkarze powoli, ale systematycznie awansują, najpierw do ligii okręgowej, w sezonie 97/98 do IV ligii, a w sezonie 98/99 do III ligi, gdzie na koniec  klasują się na VIII miejscu.

Sezon 2000/01 był początkiem końca klubu „Warta”. 20 Sierpnia 2000 roku Walne Zgromadzenie podjęło uchwałę o postawieniu klubu w stan upadłości z przyczyn finansowych i organizacyjnych, a rok później, jak na ironię w 80-lecie istnienia, klub został rozwiązany. Przez te wszystkie lata piłka nożna była priorytetową sekcją, ale nie sposób jednak pominąć innych dyscyplin, które funkcjonowały w klubie „Warta”.

Do roku 1932 KS „Warta” był klubem jednosekcyjnym, tylko piłkarskim. W następnych latach powstaje sekcja hokeja na lodzie, tenisa stołowego, koszykówki i sekcja lekkoatletyczna, w której zawodnicy zajmowali czołowe lokaty w przedwojennych zawodach.  Po wojnie klub się odrodził, część zawodników nie przeżyła wojny, a wielu już nie wróciło do czynnego sportu.

Pomimo problemów klub zaczął działać, a latach 1950-1990 powstały inne sekcje: piłki koszykowej i siatkowej męskiej i żeńskiej, podnoszenia ciężarów, szachów, tenisa ziemnego, piłki ręcznej, tenisa stołowego (część sekcji przejęto po fuzji z Włókniarzem). Powstała nawet sekcja kolarstwa torowego, łucznictwa czy hokeja na trawie kobiet. Niektóre sekcje szybko upadły z powodu braku sprzętu i sukcesów, a inne odniosły znaczące sukcesy, między innymi siatkówka, tenis stołowy, piłka ręczna.Mało kto wie, że hokej na trawie kobiet może poszczycić się dużym sukcesem, a było to w 1985 roku, kiedy juniorki wywalczyły wicemistrzostwo Polski.

Obecnie powstał nowy klub sportowy pod nazwą Jurajska Szkółka Piłkarska „Warta” Zawiercie Autonomiczna Sekcja Piłki Nożnej. Piłkarze z powodzeniem przebrnęli przez klasę B i trzeba mieć nadzieję, że doczekamy się szybkich awansów do wyższych lig. Kończąc tę drugą część felietonu, każdy uważny czytelnik stwierdzi, że wiele faktów i tematów było poruszanych pobieżnie (często ze względów technicznych), ale może zachęci to choć niektórych do poznania szczegółowej historii klubu „Warta” Zawiercie.